هر آدمی

هر آدمی
توی زندگی
یک نفر به خصوص را میخواهد...
یک نفر
که بی قید و شرط عاشقش باشد ...
یک نفر
که با او خود خودش باشد بدون هیچ نقابی،
یک نفر
که بی هراس از موهای ژولیده و صورت رنگ پریده ات،
با همان قیافه به آغوشش پناه ببری،
و سر روی شانه هایش بگذاری...
زن و مرد هم ندارد!
توی زندگی مردها هم باید زنی باشد که،
صورت آفتاب خورده و عرق کرده و ته ریش نامنظمش را
به اندازه ی
صورت هفت تیغه ی ادکلن زده دوست داشته باشد شاید هم بیشتر...
آدم ها
یک نفر بخصوص را میخواهند
که برایش درد دل کنند،بی آنکه بترسند
بی آنکه
هراس داشته باشند از حرف هایشان
یک نفر
که آنها را همان طور که هستند دوست داشته باشد،
همان طور غمگین
همان طور شیطان
همان طور پرحرف
همان طور ساکت
همان طور غرغرو
و
همان طور شلخته!
آدمی که وقت آمدنش ناآرام شوی
و
مثل چشمه از حرف های نگفته قل قل کنی و بجوشی...
آدمی که
ساعت دیدارش بخواهی بدوی جلوی آینه
که "نکند مقبولش نباشم"...
در زندگی هرکس یک آدم بخصوص "باید"باشد.