روزگار، همیشه در حال ورق خوردن است، اما بعضی فصل‌هایش عجی

روزگار، همیشه در حال ورق خوردن است، اما بعضی فصل‌هایش عجیب‌ترند؛
فصل‌هایی که نه می‌توان راحت فهمید و نه ساده عبور کرد.
گاهی می‌مانی میان آدم‌هایی که شبیه خودت نیستند،
میان اتفاق‌هایی که باورشان سخت است
و میان حرف‌هایی که نه از دل می‌آیند، و نه به دل می‌نشینند.
روزگار عجیبی‌ست،
وقتی خوبی‌ها انگار خریدار ندارند، صداقت به چشم سادگی تعبیر می‌شود،
و فاصله‌ها با وجود نزدیکی، بیشتر از همیشه حس می‌شوند.
این روزها آدم‌ها زیادند، ولی بودن‌ها کم‌رنگ‌تر شده‌اند.