باز کن پنجره را

باز کن پنجره را
گوش کن حرف دلت

زندگی می گذرد با تپش آن گل سرخ
زندگی مشق شب کودکِ بازیگوشی ست

غافل از چرخه ی دوار زمان
راکب ثانیه هایی ست چموش



زندگی ماهیِ تُنگِ بلور
حبس در کرده ی خویش

و دلش میخواهد

آزادی


زندگی

لحظه را نقش زدن در نفسِ خاطره هاست
زندگی البومِ پنجره هاست

تو بمان ساده و پاک
قبل خفتن در خاک



زندگی چون دریا

گاه آرام و گهی مواج است
حاصلِ کینه ی تو امواج است



لحظه ها خوش بودن
عشق را بو کردن

پیش آن همدم خود رقصیدن
خنده ها دزدیدن



عشقی از خطه ی عشق
همدمی از شادی
و بهاری که تو دوست می داری

رقصِ مضرابِ دلی که به شور می تازد

اوج پرواز ،هیاهو و نشاط

خلق کن آهنگی
تا تکبر بازد



پی آن ساعتِ خوش، زیر چترِ نقاش

من به دنبال نسیمی آرام
بوزد بر دل و جان

تا شود خاطره و رویایی

تو بمان

تو بمان...