در نگاه تو غزل پرسه زنان می‌رقصد

در نگاه تو غزل پرسه زنان می‌رقصد
باد در موی تو، انگار جهان می‌رقصد

می‌خرامی تو به آهنگ غزل‌های من و
همه اجزای جهان در نوسان می‌رقصد

بی‌خود از خویش شدن‌های من و مستیِ تو
شاعری بینِ غزل مست و جوان می‌رقصد

جانِ جانانِ منی، روح منی، راح منی
دست و پای من و هم چشم و زبان می‌رقصد
سوژه‌ی ناب غزل‌ها و سرایش شده‌ای
وقت شعر است و قلم با هیجان‌ می‌رقصد