حماسه

گیرم گلاب ناب شما اصل قمصر است
اما چه سود حاصل گل های پرپر است

وقتی به دادگاه عدالت طناب دار
بر صدر می نشیند و قاضی و داور است

وقتی که نوح کشتی خود را به خون نشاند
وقتی که مار معجزه ی یک پیامبر است
وقتی که برخلاف تمام فسانه ها
امروز شعله، مسلخ سرخ سمندر است

از من مخواه شعر تر، ای بی خبر ز درد
شعری که خون از آن نچکد ننگ دفتر است

ما با زبان سرخ و سر سبز آمدیم
تیغ زبان برنده تر از تیغ خنجر است
این تخته پاره‌ها که با آن چنگ می زنید
ته مانده های زورق بر خون شناور است
حرص جهان نزن که در این عهد بی‌ثبات
روز نخست موقع مرگت مقرر است
هرگزحدیث دردت به پایان نمی رسد
گرچه خطابه غزلم رو به آخر است...

اما هوای شور رجز در قلم گرفت
سردار مثنوی به کف خود علم گرفت
در عرصه ستیز رجز خوان حق شدم
بر فرق شام تیره عمود فلق شدم
مغموم و دل شکسته و رنجور و خسته ام
در ژرفنای درد عمیقی نشسته ام
پاییز بی کسی نفسم را گرفته است
بغضی گلوگه جرسم را گرفته است
دیگر بس است هرچه دوپهلو سروده ام
من ریزه خوار سفره ناکس نبوده ام

دیدم هر آنچه دیدنش اندوه و ماتم است
«باز این چه شورش است که در خلق عالم است»

ای از تبار هر چه سیاهی سرشتتان
رنگ جهنم است تمام بهشتتان
شمشیر های کهنه خود را رها کنید
از ذوالفقار شاه ولایت حیا کنید

مردم خدا نکرده مگر کور گشته اید
یا از اصالت خودتان دور گشته اید
تا کی‌ برای لقمه نان بندگی کنید
تا کی‌ به زیر منتشان زندگی‌ کنید

آزاده باش هرچه که هستی عزیز من
حتی اگر که بت بپرستی عزیز من

اینان تمام هستی ما را گرفته اند
شور و نشاط و مستی ما را گرفته اند

در زیر بار غصه رمق ناله می کند
از حجم این سروده ورق ناله می کند

«هل من مبارز»، از بن دندان بر آورم
رخش غزل دوباره به جولان در آورم
برخیز تا به حرمت قرآن دعا کنیم
از عمق جان خدای جهان را صدا کنیم
با ازدحام این همه بت در حریم حق
فکری به حال غربت دین خدا کنیم

باید دوباره قبله خود را عوض کنیم
با خشت عشق کعبه‌ای از نو بنا کنیم
جای طواف و سجده برای فریب خلق
یک کار خیر محض رضای خدا کنیم

شاعر: #بیداد_خراسانی
؛__________🕯__________
«لازم به ذکر است ابیات، متن کامل شعر نیستند؛ بخشی از آن‌ها به‌صورت پیوسته و بخشی دیگر جدا و ناهمگون از میان شعر انتخاب شده‌اند.»