کاش خدا به هیچ‌کس غمِ از دست دادنِ عزیزش رو نده که بعدش ب

کاش خدا به هیچ‌کس غمِ از دست دادنِ عزیزش رو نده که بعدش بخواد بهش صبر بده...

کاش هیچ‌کس مجبور نشه با جای خالیِ عزیزی کنار بیاد که تمامِ دلخوشیِ زندگیش بوده؛ کاش هیچ‌کس دلتنگِ صدایی نشه که دیگه جوابش رو نمی‌شنوه، و هیچ دلی به نبودنِ کسی عادت نکنه که تمامِ وجودش به بودنش گرم بوده.

خدایا، بعضی رفتن‌ها فقط رفتنِ یک آدم نیست؛ انگار با رفتنش، تکه‌ای از شادی و آرامشِ آدم هم برای همیشه می‌ره. می‌مونی و خاطره‌هایی که هر بار مرورشون می‌کنی، هم لبخند به لبت میارن و هم بغض رو مهمونِ گلوت می‌کنن.

کاش خدا به‌جای صبر دادن برای تحملِ این داغ، هیچ‌وقت عزیزانمون رو ازمون نمی‌گرفت؛ کاش هیچ‌کس مجبور نمی‌شد با عکس‌ها حرف بزنه، توی خاطره‌ها دنبالِ صدا بگرده و هر بار که دلش گرفت، آرزو کنه فقط برای یک لحظه، فقط به اندازه‌ی یک آغوش، عزیزش برگرده...

خدایا، می‌دونم صبر هدیه‌ی تو به دل‌های شکسته‌ست؛ اما بعضی داغ‌ها اون‌قدر سنگینن که آدم دلش می‌خواد به‌جای صبور شدن، فقط یک‌بار دیگه عزیزش رو ببینه و بگه: هنوز هم دلم به بودنت گرم بود...

#پدر🖤🥀

ـ

ـ

ـ