بوسه مرگ

بوسه مرگ
"پارت ۲۷"

ویو شب

شب، سکوت عجیبی تمام عمارت رو فرا گرفته بود...


من کنار پنجره وایستاده بودم و به چراغ‌های حیاط خیره شده بودم..


جونگ‌کوک هم روی مبل روبه‌رو نشسته بود؛ یک دستش روی دسته‌ی مبل و دست دیگرش فنجان قهوه‌ای که هنوز بخار ازش بلند می‌شد...



هیچ‌کس چیزی نمی‌گفتیم ..


سکوت بینمون سنگین‌تر از همیشه بود.


با بی‌حوصلگی از کنار پنجره فاصله گرفتم ...


& واقعاً قراره هر شب این‌قدر ساکت باشی؟


جونگ‌کوک بدون اینکه نگام کنه ...جرعه‌ای از قهوه‌اش نوشید.


- سکوت از حرف‌های بیهوده بهتره..


چشم‌هام رو چرخوندم...


& پس معلومه چرا این عمارت همیشه مثل قبرستونه..


سرش رو بلند کرد و مستقیم نگام کرد..


- اگه از سکوت خوشت نمیاد، لازم نیست حرف بزنی..


خواستم جوابش رو بدم که ناگهان...


تق!


تمام چراغ‌های عمارت خاموش شد....


اتاق در تاریکی مطلق فرو رفت...


& چی شد؟!


بی‌اختیار یک قدم به عقب برداشتم...


همون لحظه جونگ‌کوک هم از روی مبل بلند شد...


در تاریکی، هیچ‌کدوم مسیر رو درست نمی‌دیدید...


⭐️ادامه دارد.....