در خاموشی غروب،

در خاموشی غروب،
دل صدایی را می‌شنود که از توست…
نه از جهان.
“تو مپندار که خاموشیِ ما، خامشی‌ست؛
بلکه آتشی‌ست که در دل نهفته‌ایم.” — مولانا
.
.
دیدگاه ها (۹)

امیدوارم هر صبح صدای ملق بازی ظرف ها در آشپزخانه تان پخش شود...

نامه سوم🥀از روزهای باهم بودن مینویسم...از مهر میانمان...از ر...

من ارگِ بَم و خشت به خشتم متلاشیتو نقش جهان، هر وجبت ترمه و ...

بلال بلالمبا صدای مسیحا روزبه@masiharoozbeh #مسیحا_روزبه

درشعرهایم دوست دارم فقط یک جمله نیستنوری ستکه ازمشرق نگاهت ط...

ای آتش سودای تو دود از جهان انگیختهصد سیل خونین عشق تو از چش...

آدمی گاهی در میانه‌ی این جاده‌های بی‌سرانجام،بیش از هر چیزی ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط