P

P.3
_
تهیونگ: اره خستم کردن.
مثل همیشه داد میزدم
عصبانی بودم.
نتونستم خودمو کنترل کنم.

لیلیوم: خب اینقد سخت نگیر، اصلا چند روز مرخصی بگیر استراحت کن پیشم باش.

تهیونگ: تو که همیشه پیشمی، سمت چپ سینم.

لیلیوم خنده کوچیکی کرد.

تهیونگ: قلب من یخیه.
سردِ سرده.
اما برای تو، یه قلب کوچیکه که تند تند میتپه.

لیلیوم: میدونم نمیخواد یادآوری کنی)
فقط آروم باش.

تهیونگ: توی این لحظه اصلا بهم نگو آروم باش.
چون آروم ترین این دنیام.
_
پایان... .