بازگشت حامد زمانی با «صمود»
بازگشت حامد زمانی با «صمود»
حامد زمانی که یک ماه پیش با قطعۀ «می‌کشونی» پس از هفت سال به عرصۀ موسیقی بازگشت، حالا با انتشار قطعه‌ای جدید، اولین ترانۀ سیاسی را پس از بازگشتش خواند. «صمود» ترانه‌ای برای کاروانی‌ست که این روز‌ها چشم‌ها نگران رسیدنشان به سواحل غـzـه است.
زمانی، یک دهه قبل‌تر ترانه‌هایی چون «ق.د.س» و «می‌کُشیم» (۱۳۹۳) را برای حمایت از فلسطین خوانده بود؛ اما جای خالی صدای او را در این دو سال پس از طوفان، همه احساس می‌کردیم. حالا کاروان «صمود»، صدای حامد زمانی را پس از سال‌ها با خود هم‌گام کرد. ترانه‌ای که طلیعه‌اش ما را به یاد جملات آوینی می‌اندازد:«عقل می‌گوید بمان و عشق می‌گوید برو و این هر دو، عقل و عشق را، خداوند آفریده است تا وجود انسان در حیرت میان عقل و عشق معنا شود.» (کتاب «فتح خون»، صفحه )
«صمود»، ترانه‌ای در سبک پاپ است که به سرودهای ساده و جهانی که در راهپیمایی‌های همبستگی با فلسـtـین شنیده می‌شود، شباهت دارد. نام «فلسـtـین» در این اثر به گونه‌ای تکرار می‌شود که یاد‌آور شعار‌های همین تجمعات جهانی‌ست. سه زبانه بودن این قطعه، انتخاب هوشمندانه‌ای برای این موضوع جهانی است. پیش از این نیز در آثاری مانند قطعۀ «محمد (ص)»، «ت.ر.و.ر» و «مرگ مساوی آمریکا»، ترانۀ چند زبانه از زمانی شنیده بودیم.
البته فارغ از نکات مثبت اثر، این قطعه چندان حس‌برانگیز نیست؛ نه از آن سوز و حزن عمیق صدا و لحن زمانی خبری است و نه آن ستیهندگی و فریاد و صلابتی که از او در «هم‌آواز طوفان» سراغ داریم. شعر اثر نیز مثل عمده کارهای اخیر صرافان، عاری از شاعرانگی‌ست و دچار تکرار و کلیشه در فضای فلسـtـین شده است. با توجه به پیشینهٔ قدرتمند زمانی و همکاری‌های موفقش با ترانه‌سرایانی چون محمدمهدی سیّار، علی‌محمد مودب و میلاد عرفان‌پور، انتظار اثر بهتری از او داشتیم؛ بااین‌حال، توجه زمانی به فلسـtـین و خواندن از آن، اولین قدم جدی برای جبران خلأهای موسیقایی این دو سال ما در نسبت با فلسـtـین است.
ترانهٔ «صمود»، تازه‌ترین اثر حامد زمانی با مضمون پایداری سرزمین فلسـtـین است. نسخهٔ کامل این قطعه از طریق کانال‌های «بافتار موسیقی» در ایتا، بله و تلگرام در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است.
حامد زمانی که یک ماه پیش با قطعۀ «می‌کشونی» پس از هفت سال به عرصۀ موسیقی بازگشت، حالا با انتشار قطعه‌ای جدید، اولین ترانۀ سیاسی را پس از بازگشتش خواند. «صمود» ترانه‌ای برای کاروانی‌ست که این روز‌ها چشم‌ها نگران رسیدنشان به سواحل غـzـه است.
زمانی، یک دهه قبل‌تر ترانه‌هایی چون «ق.د.س» و «می‌کُشیم» (۱۳۹۳) را برای حمایت از فلسطین خوانده بود؛ اما جای خالی صدای او را در این دو سال پس از طوفان، همه احساس می‌کردیم. حالا کاروان «صمود»، صدای حامد زمانی را پس از سال‌ها با خود هم‌گام کرد. ترانه‌ای که طلیعه‌اش ما را به یاد جملات آوینی می‌اندازد:«عقل می‌گوید بمان و عشق می‌گوید برو و این هر دو، عقل و عشق را، خداوند آفریده است تا وجود انسان در حیرت میان عقل و عشق معنا شود.» (کتاب «فتح خون»، صفحه )
«صمود»، ترانه‌ای در سبک پاپ است که به سرودهای ساده و جهانی که در راهپیمایی‌های همبستگی با فلسـtـین شنیده می‌شود، شباهت دارد. نام «فلسـtـین» در این اثر به گونه‌ای تکرار می‌شود که یاد‌آور شعار‌های همین تجمعات جهانی‌ست. سه زبانه بودن این قطعه، انتخاب هوشمندانه‌ای برای این موضوع جهانی است. پیش از این نیز در آثاری مانند قطعۀ «محمد (ص)»، «ت.ر.و.ر» و «مرگ مساوی آمریکا»، ترانۀ چند زبانه از زمانی شنیده بودیم.
البته فارغ از نکات مثبت اثر، این قطعه چندان حس‌برانگیز نیست؛ نه از آن سوز و حزن عمیق صدا و لحن زمانی خبری است و نه آن ستیهندگی و فریاد و صلابتی که از او در «هم‌آواز طوفان» سراغ داریم. شعر اثر نیز مثل عمده کارهای اخیر صرافان، عاری از شاعرانگی‌ست و دچار تکرار و کلیشه در فضای فلسـtـین شده است. با توجه به پیشینهٔ قدرتمند زمانی و همکاری‌های موفقش با ترانه‌سرایانی چون محمدمهدی سیّار، علی‌محمد مودب و میلاد عرفان‌پور، انتظار اثر بهتری از او داشتیم؛ بااین‌حال، توجه زمانی به فلسـtـین و خواندن از آن، اولین قدم جدی برای جبران خلأهای موسیقایی این دو سال ما در نسبت با فلسـtـین است.
ترانهٔ «صمود»، تازه‌ترین اثر حامد زمانی با مضمون پایداری سرزمین فلسـtـین است. نسخهٔ کامل این قطعه از طریق کانال‌های «بافتار موسیقی» در ایتا، بله و تلگرام در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است.
- ۲.۹k
- ۱۰ مهر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط