جهان ضیافت باشکوهیست که دعوتنامههایش را بر اساس بخت

جهان، ضیافتِ باشکوهی‌ست که دعوت‌نامه‌هایش را بر اساسِ بخت صادر کرده‌اند. ناعدالتی یعنی همین که جغرافیا، سرنوشت را تعیین می‌کند؛ یکی در گهواره‌ای از پرِ قو به خواب می‌رود و دیگری در تلاطمِ صدایِ انفجار، بیداری را مشق می‌کند. زمین هرگز گرد نبوده است؛ زمین لبه‌هایِ تیزی دارد که هر روز روحِ عده‌ای را می‌خراشد تا عده‌ای دیگر، بر بلندایِ رفاه، منظره‌یِ غروب را تماشا کنند.
دیدگاه ها (۰)

غمِ نان، سنگین‌ترین غباری‌ست که بر آینه‌یِ روح می‌نشیند. وقت...

نمی‌دانم حالم خوب است یا نه؛ و همین “نمی‌دانم”، سنگین‌ترین ب...

خواب، دریچه‌ای‌ست به جهانی که در آن زمین زیرِ پایت نیست، اما...

«او بی‌صدا رفت، چون تو دیگر حتی ارزشِ یک “فریاد” را هم نداشت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط