لحظاتی میرسه که هیچ کس مطلقا هیچ کس یار و یاورت نیست

‏لحظاتی میرسه که هیچ کس، مطلقا هیچ کس، یار و یاورت نیست، فقط و فقط خودت باید بارهایی رو به دوش بکشی، این یه حقیقتِ تلخه اینکه در نهایت انسان با وجود همه آدمهای حاضر در زندگیش موجود تنهاییه...🍁



#دلنوشته_های_ناب_گل_یاس
#بانوی_احساس
#گوناگون
#ویسگون
دیدگاه ها (۰)

باسکوتِ خویش وقتی اینچنین دل می بریوای اگر لب وا کنی، ایمان ...

مادر بزرگ همیشه میگفت:دردِ تن، یک جا نمی ماند!کلیه میزند به ...

رفتم از خالق بخواهم یک دو روزی مرگ‌ را..پاسخ آمد ؛ به خیالت ...

به طعمِ نابِ لبهایت چنان مستم که میدانممـرا داروغـه ی سنگدل ...

خسته تر از اونیم که از ادم هایی که بهم اسیب زدن متنفر باشم، ...

می خواهی خوب زندگی کنی؟به آرامش برسی؟خوشبخت شوی؟باید مفهوم ز...

شاید عده ای منو عجیب خطاب کنند اما به نظر من گفتن دوستت دارم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط