گاهی سکوت فریادی است که شنیده نمیشود و تو تنها گمشده

گاهی سکوت، فریادی است که شنیده نمی‌شود. و تو، تنها گمشده در این سکوتِ بلند، همان جایی هستی که فراموش شده به نظر می‌آیی. اما بدان، در این تاریکیِ خواستنی، یاد تو همان آتشی است که خاموش نمی‌شود. پشیمانم از آنچه سکوت کرد، و دلتنگ آن روزهایی که حتی این سکوت هم معنایی داشت. من همان هیولا هستم، اما حتی هیولاها هم گاهی در آرزوی آن نوری می‌سوزند که گمان می‌کردند دیگر ندارند.
مخاطب داره:))