ما نسلی هستیم که لذت را در پیکسلهای درشت قارچخور و

ما نسلی هستیم که لذت را در پیکسل‌هایِ درشتِ “قارچ‌خور” و “کنترا” پیدا کردیم. آن روزها که خبری از بازی‌های آنلاین و تنهاییِ پشتِ مانیتور نبود؛ همه دورِ هم جمع می‌شدیم، نوبتی بازی می‌کردیم و کری‌خوانی‌هایمان واقعی بود. دلمان خوش بود چون با کمترین چیزها، بزرگترین هیجان‌ها را می‌ساختیم. حالا پیشرفته‌ترین کنسول‌ها هم نمی‌توانند آن طعمِ “یک ربع وقتِ اضافه” گرفتن از صاحبِ کلوپ را به ما برگردانند. ما بزرگ شدیم، اما بخشی از روحمان هنوز در همان کلوپ‌هایِ قدیمی، پشتِ همان دستگاه‌هایِ پلی‌استیشنِ یک، جا مانده است.