پشت آن پنجره ی رو به افق ، پشت دروازه ی تردید و خیال ، لا

پشت آن پنجره ی رو به افق ، پشت دروازه ی تردید و خیال ، لا به لای تن عریانی بید ، من در اندیشه ی آنم که تو را ، وقت دلتنگی خود دارم و بس