#داستان_شب...

#داستان_شب...


#اگرقراربودسازباشم


گفت، کوه باید شد و ماند
گفتم، کوه مجبور به ماندنه، باید پا داشت و ماند
گفت، ما محکوم به از دست دادنیم
گفتم دختر درون گرایی به نظر می آیی، دخترهای درون گرا رو خیلی خوب می شناسم، بیشتر حرف هاشون رو به آینه اتاقشون میگن، همیشه یه قیچی آماده به کار دارن واسه روزهای بی حوصلگی، فیلم مورد علاقشون 'آمِلی' و وقتی هم می خوان بخوابن پاهاشون رو بغل می کنن.
اون ها راحت دم به تله نمیدن ولی اگه دلشون یه جا گیر کنه، مثل ساعت های آونگداری میشن که صد سال هم بگذره، باز هم ساعت دوازده دلشون صداشون می کنه، فکر کنم از دست دادن واسه دخترهایی شبیه تو سخت تر باشه
گفت، از دست دادن همیشه بد نیست
گفتم، آره اما گاهی ارزشمندها رو از دست میدیم و بی تفاوت فقط نگاه می کنیم، شاید مشکل اینجاست که راحت به دست میاریم یا به دست آورده میشیم که راحت از دست میدیم یا از دست رفته میشیم.
گفت، واسه همینه که اگه قرار بود ساز باشم، دوست داشتم ویالن سل باشم، چون ویولن سل زدن کار هر کسی نیست، هر کسی که از راه برسه نمی تونه اون صدای قشنگ رو بنوازه...
هرکس نوازنده اش پیدا کنه که مهارت تو نواختنش داشته باشه نه دیگه نوازنده از سازش دست میکشه ، نه ساز نوازنده اش تنها میذاره...



#شب_خوش...