هوا داره تاریک و پر از ابر می شه.

هوا داره تاریک و پر از ابر می شه.
باز داره اون زخم کهنه سر باز می کنه،
اون زخمی که توی عمق وجودمه،
اون زخمی که زُق زُق می کنه و
هر حرکتی سوزشش رو بیشتر می کنه و
انگار خوب شدنی هم نیست.
من این زخم رو خوب می شناسم.
ترسه، ترس از تنهایی، ترسی که از وقتی به دنیا می آییم باهامونه..

آلبر_کامو