دستـم را زیرِ سـرم می‌ڪَذارموقتی که نیستی

دستـم را زیرِ سـرم می‌ڪَذارموقتی که نیستی
چقدر همه شبیهِ تواند
چقدر آدم ها بوی تو را می‌دهند
با لحنِ تو می‌خندند
با صدای تو شعر می‌خوانند
وقتی که نیستی
چقدر همه شبیهِ تواند
چقدر تو
شبیهِ هیچ کس نیستی!
و بہ خـواب می‌روم....
مـن و دستـم هر شـب
خـواب تـو را می‌بینیم...
عزیـزم!
ما حتـما عاشـق همیـم
ڪہ این‌همہ از هـم دوریـم…