صبح الست بود و خدا بي حساب داد

صبح الست بود و خدا بي حساب داد

آرامشي به هستي در اضطراب داد

 عشق آفريد و عالم و آدم خطاب كرد

بر هر كه بوده فرصت يك انتخاب داد

 با چارده ظهور ،خدا پرده را گشود

من را به دست اين دلِ خانه خراب داد

 از من نبود حرفي و عشق از طُفيلشان

مشتي گرفت و خاك مرا پيچ و تاب داد

 ميخواست تا تبار مرا هم نشان دهد

آنجا به جاي آب به خاكم شراب داد

 انگور تاكهاي بهشتي رسيده بود

من تشنه بودم و به لبم جام ناب داد

 من چون تو مست،مست تماشا شديم ما

پيمانه نوش يوسف زهرا شديم ما

 باغ بهشت زمزمه ي او گرفته است

امشب كه عطر نرگس شبّو گرفته است

 امشب كليم، خادم اين طاق نصرت است

از دشتِ عرش نافه ي آهو گرفته است

 يونس به دست مجمر و اسپند بياورد

يوسف خميده دسته ي جارو گرفته است

 رخصت نداده اند كه جبريل هم رسد

يك گوشه در بغل سر زانو گرفته است

 گيسو گلاب و آينه را چرخ ميدهد

مريم به عرش چادر بانو گرفته است

 حتي خليل قبله ي خود گم نموده و

سر را به سوي آن خَم ابرو گرفته است

 از شوق،صبر حضرت زهرا سر آمده

امشب اگر غلط نكنم حيدر آمده

 تكيه بزن به كعبه،امير سوارها

پايان بده به سردي اين انتظارها

 چشم مرا به آب بصيرت زلال كن

پيدا كنم مسير تو را در غبارها

 از چشمه ي معارف خود جرعه اي ببخش

باران ببار بر تن اين شوره زارها

 پاي مرا به راه ولايت ثبات دِه

دستم بگير تا گذرم از حصارها

 بين تنور عاشقيت شيعه ام نما

مقداد وار مثل همه سر به دارها

 بر ندبه هاي ساده ي من برگ و بار دِه

پُر كن تمام سال ما را از بهارها

 خط ميكشم به روي تمامي جمعه ها

تا جمعه اي كه سر زند از روزگارها

 جز عطر عشق بر سر گيسو نميزني

تو با حسين، عشق خدا مو نميزني

 همسايه ي قديمي دلهاي ما سلام

اي عابر غريبه ي اين كوچه ها سلام

 وقتي عبور ميكني اين بار چندم است

من ديده ام تو را و نگفتم تو را سلام

 شايد تويي همان كه سر كوچه زودتر

گفتي براي بار هزارم به ما سلام

 ديدم به روي سنگ مزاري نوشته بود

من را كه كشت؟داغ تو آقا بيا سلام

 بر حمد و بر قيام و ركوع و سجود تو

بر قامت و قيامت بي انتها سلام

 



وقت اذان به اشهد ان لا الا سلام

 

اما گمان كنم كه جواب تو ميرسد

تا ميكني به جانب كرب و بلا سلام

 

جانم اسير اشهد انَّ امير توست

آقا خوشا به حال دلي كه اسير توست