تو در تخت...

تو در تخت...
من در تخت...
تو با او...
من با تیغ....
امشب هر دو خونی می ریزیم
تو از میان پاهایت...
من از رگ دستانم...
امشب "زنی" میشوی برای خودت
ومن "گدای" دم مرگ
که حتی با دیدن خون رگ هایش
به یاد سرخی لبانت می افتد....
اصلا میدانی؟....
گاهــــــے دلم براي خودم تنگ مي شود...
گاهــــــے دلم براي باورها و اعتمادهاے گذشته ام، تنگ مي شود...
گاهــــــے دلم براي پاكيهاے كودكانه ے قلبم، مي گيرد...
گاهــــے آرزو مي كنم اے كاش..
اصلا ای کاش...دلــــــي نبود
تا تنگ شود...
تا خسته شود...
تا بشكند...
اما به یـــــاد داغـــــی که بر قلبم نهادی...
امشبـــــ پشت دستانم را با تـــــه مانده ی ســــــیگارم تا مغز استخوانم سوزاندم....
هه....حـــــال برو در آغــــوشش بلندتر نالــه کن تا مســـــتش کنی....
"لـــــعـــــنـــــتـــــی"