مهم نیست چقدر می مانی؛ یک روز، یک ماه، یک سال. مهم کیفیت

مهم نیست چقدر می مانی؛ یک روز، یک ماه، یک سال. مهم کیفیت ماندن است. بعضی ها در یک روز تمام دنیا را به تو هدیه می دهند. گاهی بعضی ها یک عمر کنارت هستند، اما جز درد هیچ چیز برایت ندارند، خوره می شوند، می افتند به جانت و تا ته روحت را می خراشند، اما بعضی ها ناب هستند و به تو لحظه های ناب تری را هدیه می دهند. این بعضی ها مهم نیست چقدر بمانند؛ هر چقدر هم که زود بروند، یادشان، حس خوب بودنشان تا همیشه هست. این آدمها و این لحظه ها رادیوانه وار دوست دارم.
دیدگاه ها (۱)

پــــــــــُرم از سکوتسکوتی به سنگینی صدابه کوتاهی صبـــــــ...

نمی دانم اگر روزی کوچه علی چپ ، مشمول طرح ترمیم بافت فرسوده ...

مینویسم...برای قلبی که شکست...ودستی که دیگرتوان نوشتن ندارد....

کدام دوست داشتن؟وقتی نمی داند دقیقاحال الان من چیست؟فکرم کجا...

.بعضی از آدم ها ابدی اند ..‌.ماندگارند خواستنی اند کلام  و گ...

مابرای زنده ماندن،بارها مُردیم.نه آن مرگیکه خاک سهمِ آدم می‌...

-بعضی آدم‌ها از زندگی ما نمی‌روند چون بد بودند؛ می‌روند چون ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط