فردا تولد توئه، جنگکوک… 🥹💜

فردا تولد توئه، جنگکوک… 🥹💜
۲۹ سال از روزی می‌گذره که تو به این دنیا اومدی، و من هنوز گاهی با خودم فکر می‌کنم چطور ممکنه یه آدم، بدون اینکه حتی منو بشناسه، بتونه این‌قدر برای یه نفر مهم بشه.
فردا من از ایران تولدت رو تبریک می‌گم… 💜
از هزاران کیلومتر دورتر از تو؛ جایی که نمی‌تونم بیام کنسرتت، نمی‌تونم توی جمعیت صدات کنم، نمی‌تونم هدیه‌ای برات بگیرم و با دست‌های خودم بهت بدم، و نمی‌تونم حتی برای چند ثانیه از نزدیک ببینمت.
شاید برای بعضی‌ها اینا چیزهای کوچیکی باشن، اما برای من نیستن.
چون وقتی کسی رو این‌قدر دوست داری، فقط یه بار دیدنش می‌تونه تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین آرزوهات بشه…
و من هنوز نمی‌دونم اون روز بالاخره می‌رسه یا نه.
شاید یه روز واقعاً روبه‌روت بایستم و نتونم حتی یه کلمه حرف بزنم. شاید فقط گریه کنم و با خودم بگم: «بالاخره تونستم ببینمش…» 🥹
اما تا اون روز، از همین فاصله فقط می‌خوام خوشحال باشی.
امیدوارم ۲۹ سالگیت پر از آرامش، سلامتی، عشق، موفقیت و آدم‌هایی باشه که واقعاً قدر قلب مهربونت رو بدونن. امیدوارم کمتر خسته بشی، بیشتر بخندی و هیچ‌وقت مجبور نباشی ناراحتی‌هات رو پشت لبخندت پنهان کنی.
شاید تو هیچ‌وقت ندونی یه نفر در ایران چقدر با دیدن لبخندت خوشحال شده، چند بار صدات حالش رو بهتر کرده و چند بار فقط به خاطر وجودت لبخند زده…
اما من برای همه‌ی این لحظه‌ها ازت ممنونم.
ممنون که به دنیا اومدی.
ممنون که جنگکوک شدی.
ممنون که با تمام سختی‌ها ادامه دادی و هنوز هم روی صحنه می‌ایستی و می‌درخشی.
تولدت مبارک، جئون جونگکوک. 🎂💜
از ایران، با تمام فاصله‌ای که بینمون هست، تولدت رو تبریک می‌گم.
شاید نتونم کنارت باشم، شاید نتونم از نزدیک ببینمت، اما امیدوارم یه جایی، یه روزی، تمام این فاصله‌ها تموم بشن.
و اگر اون روز رسید، احتمالاً چیزی جز اشک برای گفتن ندارم…
چون بعضی آرزوها وقتی بالاخره واقعی می‌شن، آدم نمی‌تونه احساسش رو با کلمه توضیح بده.
تا اون روز، فقط خوشحال بمون، کوکی…
چون لبخندت برای خیلی‌هامون، بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی ارزش داره. 🥹🤍💜
۲۹ سالگیت مبارک، عزیزترین جنگکوک.
از دور، از ایران، با قلبی که آرزو داره یه روز تو رو از نزدیک ببینه… 💜