سخت‌ترین دردِ مردم،

سخت‌ترین دردِ مردم،
فقط خالی‌شدنِ سفره نیست…
عادی‌شدنِ رنج است.

اینکه آدم‌ها
هر روز با نگرانی بیدار شوند،
قیمت‌ها را نگاه کنند،
آینده را مبهم ببینند،
و وانمود کنند «همه‌چیز عادی‌ست»،
یعنی جامعه وارد فرسایشِ خاموش شده است.

مردم وقتی خسته می‌شوند
که احساس کنند
کسی صدای واقعی‌شان را نمی‌شنود.

نه هر اعتراضی دشمنی‌ست،
نه هر گلایه‌ای سیاه‌نمایی.
بعضی دردها فقط می‌خواهند دیده شوند.

کشور با فشارِ دائمی دوام نمی‌آورد؛
آدم‌ها
به کمی امید،
کمی ثبات
و کمی احساسِ عدالت نیاز دارند.

مردم هنوز ایستاده‌اند…
اما دل‌های خسته،
بیشتر از همیشه
به فهمیده‌شدن احتیاج دارد.

✍️ به قلمِ: بهرام محمدی

معمارِ پارادایمِ «حد» در هندسهٔ قدرت و حکمرانی

📍 @bmlimit

🔗 https://wisgoon.com/bmlimit

ویسگون 🇮🇷 بدون فیلتر