برای سکوت فریادی کشیده ام به اندازه دستهای مهربانی که کوچ

برای سکوت فریادی کشیده ام به اندازه دستهای مهربانی که کوچکیش را هیاهوی بودن کرده و بودنش را نابودی فقر ،کاش بودنش را بتوانم بود کنم و نتوانستنش را نابود .
به امیدت گام بر میدارم تا به امیدش نور بخشم