صبحی که

.
صبحی که
تـو باشی و غـزل باشد و آغـوش

یک صبحِ
پر از خاطره و نیک سرشت ست

گویی که در آغوش
خودت معجزه داری

آغوش تو
چـون تکه ای از بـاغ بهشت ست

‌ ‌‌‎‌‌‌‌‌‌