در این هَوای پاییزی و باران نم نم،

در این هَوای پاییزی و باران نم نم،
چَتر نمیخواهَم.،
فَقط چَند لَحظه ای دستانَت را
دور گردنَم حَلقه کُن.،
خودت را به مَن بچَسبان و مُحکَم بغَلم بگیر.
مَن اَز سَردی این روزها خَسته اَم
و تَنها بَهانه ی طاقت این روزها
چَشمان پُر مِهر توست،
دوست دارم دو فِنجان چای بریزَم تا کنار هَم بنوشیم
و مَن ، اَز دوست داشتَنت بگویَم
و تو ، اَز دوست داشتَنم.