‍ تَصدُقت ؛

‍ تَصدُقت ؛
جمعه های بی من چه می کنی..!!
شاد و خندانی ؟!
کاش روزگار بر وفقِ مرادت باشد..

از من اگر بپرسی !؟
شکر، بد نیستم ...
نیمه نفسی می آید و فرو می نشیند..

سرگرمَم با لای لایِ کبود واژه هایم
که با اشک درمی آمیزند..
و همبازی غربتِ تنهاییم می شوند..

اما ای کاش تو حالَت بهتر از من باشد..
عصر دلتنگیت را دست در دست ،
بادلخواه ترینت..

به بهانه ی پاییزی ترین دونفره
سپری کرده باشی...