آن کَس که دل عاشق من برده ، بداند

آن کَس که دل عاشق من برده ، بداند

مرغ دل من ، رستن از این دام ، نداند


این شِکوِه نباشد ، چو منم عاشقِ صیاد

گفتیم که او ، حال دل صید ، بداند


دیدگاه ها (۸)

چو نمازِ شامِ هر کس بنهد چراغ و خوانیمنم و خیال یاری غم و نو...

ای آنکه مرا برده‌ای از یاد، کجایی؟بیگانه شدی، دست مریزاد، کج...

آزرده دل از کوی تو رفتیم و نگفتیکی بود؟ کجا رفت؟ چرا بود و چ...

گفت لَبَم ناگهان نامِ گل و گلسِتانآمد آن گل‌عِذار کوفت مَرا ...

*آن شعله که از ديدنت افتاد به جانمآتش زده بر جسم و تن و روح ...

برای پارت دوم‌فالو کن متن کامل :❤️به نام خداوند این سرزمینخب...

ورق بزنید.....

این ابیات زیبا و پر از تصویرسازی، غزل شماره ۳۳۶ از **بیدل ده...

چنین گفت فردوسی پاکزاد که رحمت بر آن تربت پاک باد ⤵️منم بنده...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط