می‌کُند سلسله‌ی زلفِ تو دیوانه مرا..

می‌کُند سلسله‌ی زلفِ تو دیوانه مرا..
می‌کِشَد نرگسِ مستِ تو به این خانه مرا.
متحیر شده‌ام تا غمِ عشقت ناگاه...
از کجا یافت در این گوشه‌ی ویرانه مرا؟!