بسم رب الحسین

بسم رب الحسین

اینجا بیــــــن الحرمیـــــن است…
هــوایش هوایــــــی دیگــــــر است…
خاکش جنس دیگـــــــــری دارد…
اینجا کوی دلـــــــدادگان و عاشقـــــــــان الله ست…
اینجـــــــا دوراهــــــی بین الحرمیـــــــن است…
و مگر می توانــــــی بــ ه سادگــــــــی انتخاب کنی…
همیــــــن کــه رسیــــــدی پای دلـــــت می لرزد…
اینجا چنددقیقـــ ه ای بغــــــــض می کنی و می نشینی…
تویـــــی و حسیــــــن و ابوالفضـــــــل…
می دانم بـــــــــاورش سخت است…
وزیر لــــــب زمزمــــ ه می کنی:
سِــــرِّ عاشـــــــق شدنم لُطفِـــــ طبیبانــــه ی تــوست …
وَر نـــه عشـــــــق ِ تــــــو کُجــا ؛ این دلِــــــ بیمـــار کُجـــا
اما لذت ببر از این بغـــــــض..
ازاین آشفتگــــــــی…
اصلا مدتی سر آن دوراهی بنشین و هـــــــــوایش را استشمــــــــام کن…
برگردی دلــــــــــت حسابی تنگـــــِ اینجا می شود…
اینجا بیــــــن الحرمیـــــن است…!

صبحم بنام تو ...

از دور ســـلام ...

اَﻟﺴﱠﻼم ُ ﻋَﻠَﻰ اﻟْﺤُﺴَﯿْﻦ َو ﻋَﻠﻰ ﻋَﻠِﻰ ِّ ﺑْﻦ ِ اﻟْﺤُﺴَﯿْﻦ
َِو ﻋَﻠﻰ اَوْﻻد ِ اﻟْﺤُﺴَﯿْﻦ ِو ﻋَﻠﻰ اَﺻْﺤﺎب ِ اﻟْﺤُﺴَﯿْﻦ

السلام علیک یا صاحب الزمان

یاد آن شاعر دلداده بخیر
که دمادم میگفت ...
خبر آمد خبری در راه است...
سرخوش آن دل که از آن آگاه است...
ولی ای کاش خبر می آمد
که خدا میخواهد
پرده از غیبت مهدی زمان بر دارد
پرده از روزنه ی عشق و امید...
پرده از راز نهان بردارد
کاش روزی خبر آید که تسلای دل خلق خدا
از فراسوی افق می آید
مهدی، آن یوسف گم گشته ی زهرا و علی...
از شب هجر به کنعان دلم می آید... .

ألـلَّـھُـمَــ ؏َـجِّـلْ لِوَلـیِـڪْ ألْـفَـرَج