گاهی یه تشابه اسمی یا بویِ عطر تند

گاهی یه تشابه اسمی یا بویِ عطر تند
می‌تونه دنیاتو زیرو رو کنه
گاهی یه ترانه یه جمله یه حرف
دست بغضتو میتونه روو کنه

گاهی چشمایی که برقش آشناست
یا شبیه غربت نگاهشه
تورو میبره به روزای قدیم
جور ِ این فاصله هارو میکشه
یا همین کافه که غرق خاطرست
که یه عمر به عشقش اینجا اومدی
بدترین جای زمین میشه برات
اولین باره که تنها اومدی
گاهی یه تکه کلام یه حرف ِ خاص
که جا خشک کرده میونه باورت
تورو میبره به عشق اوّل و
به خداحافظ و حرف ِ آخرت

تازه میبینی که پشت لحظه‌هات
طرحی از یه عشقو یادو خاطره ست
اگه حتی همه عاشقت بشن
دل تو تنگه برای اونو بس

به خودت میگی‌ چقدر سخته ولی‌
این خودش یه فصلی از آرامشه
چه تناقضه قشنگیه ببین
قلبتو پر از غرور و خواهشه

ولی‌ این تموم ماجرا که نیست
اوج قصه توی بغضِ آخره
اینجا که میبینی‌ یاد بودنش
توی کل لحظه‌هات شناوره

/سعید