پشت سر پلها خراب ٌ روبروم جاده سیاهه

پشت سر پلها خراب ٌ روبروم جاده سیاهه
من و این چشمای خیس ٌ عمری که رفته به باده
کوله بارم پر زحسرت پای من در غل ٌ زنجیر
نیست نگاهی مهربون ٌ دل من با غصه درگیر
من ٌ یه مشت خاطرات ٌ لحظه های رفته از دست
گل عشق ٌ شوره زار ٌ قلبی که تنها و خستس
من ٌ آرزوی پرواز تو شب دلواپسی ها
پرکشیدن تو غبار ٌ گم شدن تو بی کسی ها
من ٌ لحظه های شوم ٌ آینه های پیر و خفته
من ٌ این بغض غریب ٌ یه دنیا حرف نگفته
حالا با دستای خالی خسته از دنیای فانی
پا میزارم توی جاده بدون یاور وحامی
دل ٌ میزنم به دریا اما پارویی ندارم
توی این طوفان وحشی حتی فانوسی ندارم
آدما با خنده هاشون با نقاب ٌ شکلکاشون
با دروغ های تمیز ٌ با تموم قصه هاشون
دور میشن از من ٌ تنها من میمونم و غرورم
خودم ٌ داواپسی هام من ٌ راه بی عبورم
تکیه گاهم نور قلبم تو شبای تار و سردم