باورش سخت و چه بسیار غمین

باورش سخت و چه بسیار غمین
کاش می‌بود و برایم می‌ماند
پدرم رفت و خزان شد دل من
کاش می‌ماند و بهارم می‌ماند
سخت است جایِ خالی اش راپر
نمودن
با کی کنم پر جایِ او که جانِ عشق است؟
تنها رُزِ سرخابیِ گلدان ِ عشق است.
دیدگاه ها (۱۲)

"اَرگ یعنی من که بعد از تو به خود لرزیده استمانده بودم کی مر...

‍ ‍ وقتی نیستی جهان به سکوت می ماند انگار پرنده ها آوازشان ل...

نفس نفس به هوای تو خو گرفته دلمغزل ترانه ی چشمِ تـو کو؟ گرفت...

بر لبم بعد از تو دیگر جای یک لبخندنیستگوشهای خسته از مردم! ک...

«جای خالی بعضی آدم‌ها را‏نمی‌توان پر کرد؛‏همان‌هایی که جای خ...

عاشقانه

«او رفته است… اما عطرِ خاطراتش، همچنان در خانه/ذهنِ من، به‌ج...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط