باورش سخت و چه بسیار غمین

باورش سخت و چه بسیار غمین
کاش می‌بود و برایم می‌ماند
پدرم رفت و خزان شد دل من
کاش می‌ماند و بهارم می‌ماند
سخت است جایِ خالی اش راپر
نمودن
با کی کنم پر جایِ او که جانِ عشق است؟
تنها رُزِ سرخابیِ گلدان ِ عشق است.
دیدگاه ها (۱۲)

"اَرگ یعنی من که بعد از تو به خود لرزیده استمانده بودم کی مر...

‍ ‍ وقتی نیستی جهان به سکوت می ماند انگار پرنده ها آوازشان ل...

نفس نفس به هوای تو خو گرفته دلمغزل ترانه ی چشمِ تـو کو؟ گرفت...

بر لبم بعد از تو دیگر جای یک لبخندنیستگوشهای خسته از مردم! ک...

#شعر_قدیمی 🍃مجنون چو حدیث عشق بشنیداول بگریست پس بخندیداز جا...

راز نهفته ای. مثل گلبرگ های رز آبی نایابی، در اعماق قلبم چون...

- دلتنگی واقعی را حال با تمام سلول هایخود احساس می کنم ،دلتن...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط