گفتوگوی دل خسته با خدای توانای مهربان

╭┄┈┄┈••✦🕊✦••┈┄┈┄╮
گفت‌وگوی دلِ خسته با خدای توانای مهربان
╰┄┈┄┈••✦🕊✦••┈┄┈┄╯

بهرام:
خدایا…
دلِ مستضعفان گرفته؛
آن‌ها که با دستِ خالی
اما با دلِ بزرگ
پا به میدانِ زندگی گذاشتند.
چرا بعضی دل‌ها
رنجِ انسانِ ناتوان را
نمی‌بینند؟
چرا بعضی نگاه‌ها
از دردِ مردم
می‌گذرد؟
چرا یادشان می‌رود
که چه کسانی
بارِ سختی‌ها را به دوش کشیدند؟
اما…
تو
هیچ‌وقت ما را
فراموش نمی‌کنی.
چرا؟

خدا:
من فراموش نمی‌کنم،
چون
فراموشی
در ذاتِ من نیست.
قدرتِ من
برای تنبیهِ دل‌ها نیست؛
برای پناه‌دادن
به دل‌های شکسته است.

┈┈┈┈┈┈ ✦ ┈┈┈┈┈┈

خدا:
اگر انسان
به انسان
بی‌توجه شد،
این از ضعفِ قلب اوست؛
نه از ضعفِ تو.
و من
همیشه
به محرومان،
به خسته‌ها،
به دل‌شکسته‌ها
نزدیک‌ترم
تا به صاحبانِ غفلت.

┈┈┈┈┈┈ ✦ ┈┈┈┈┈┈

خدا:
تو اگر تنها شوی،
من همراهت می‌مانم.
تو اگر نادیده گرفته شوی،
من تو را می‌بینم.
تو اگر فراموش شوی،
من نامت را
در رحمتِ خود
حفظ می‌کنم.

╭┄┈┄┈••✦🤍✦••┈┄┈┄╮
دلِ مستضعف
زیرِ نگاهِ خدا
هرگز بی‌پناه نیست.
╰┄┈┄┈••✦🤍✦••┈┄┈┄╯