هنوز دنبالت می‌گردم، انگار نمی‌خواهم باور کنم این دنیا می

هنوز دنبالت می‌گردم، انگار نمی‌خواهم باور کنم این دنیا می‌تواند جایی باشد که تو دیگر در آن نباشی.

هنوز اتفاق‌های تازه‌ی زندگی‌ام را در ذهنم جمع می‌کنم تا برایت تعریف کنم؛هنوز چشم انتظار آمدنت هستیم گویی این دل هنوز باور نکرده ست که دیگر برای همیشه نیستی.باور نکرده ست صورت قشنگت خاک شده ست.

هر وقت دلم می‌گیرد، دلم می‌خواهد به تو پناه بیاورم؛ نه برای این‌که چیزی را درست کنی، فقط برای این‌که بودنت همیشه بخشی از سنگینی دنیا را از دوشم برمی‌داشت.برادر است دیگر پشت و پناه خواهر !!

آه برادر من…
داغ تو فقط یک خاطره نیست.

چطور می‌توانم فراموشت کنم، وقتی لحظه‌های رفتنت را با تمام وجودم دیده‌ام و هنوز جزئیاتش جایی در قلبم زنده است؟

برای همین، نبودنت فقط «نبودن» نیست؛
هر بار که دلتنگت می‌شوم، تمام آن لحظه‌ها دوباره از جلوی چشمم عبور می‌کنند.

رفتی… اما جای تو در من، جای هیچ‌کس نیست.

خلأیی گذاشتی که نه حرفی پرش می‌کند، نه زمان خاموشش.

فقط از خدا می‌خواهم رحمتش را بر تو بی‌نهایت کند و روزی ما را جایی دوباره کنار هم قرار دهد که دیگر هیچ خداحافظی، هیچ فاصله‌ای و هیچ رفتنی در آن نباشد.

روحت شاد، برادر عزیزم، محمود مهربانم 😔🖤#دلنوشته