زندگی در جهانی را تصور کن

زندگی در جهانی را تصور کن
که در آن آیینه نباشد...
تو درباره صورتت خیالبافی می‌کنی و تصورت این است که صورتت بازتاب آن چیزی است که در درون توست.
و بعد وقتی چهل‌ساله شدی،
کسی برای اولین‌بار آیینه‌ای دربرابرت می‌گیرد.
وحشت خودت را مجسم کن!
تو صورت یک بیگانه را خواهی دید و به‌روشنی به چیزی پی‌خواهی برد که قادر به پذیرفتنش نیستی...
صورتِ تو،
خودِ تو نیست!