آخـر پـاییـز شد،

آخـر پـاییـز شد،

میشمـارم:

اشک هـای ریختـه را...

جـای زخـم هـایم را!..

تکـه های شکستـه ی غـرورم را...

بغض هـای فـرو خـورده ام را...

"دوستت دارم" ها و "عاشقتـم" گفتن هـای روی دلـم مانـده را...

شبـهای مردنـم را...

در آخـر هم مهمتـرین دارایـی ام را میشمـارم!... ،

روزهـای نبـودنت را!