یک امشب را می خواهم ازت متنفر باشم

یک امشب را می خواهم ازت متنفر باشم
حداقل به پاس چندی عاشقی ِ بی حاصل
امشب ازت متنفرم .
به خاطر بارانی که بارید و نبودی
به خاطر این بغض های لعنتی که بی صدا می شکنند
به خاطر دردهایی که مرهمش ، فقط تویی
به خاطر ِ این حس داغونی که تمامی ندارد
به خاطر حرف های تلنبار شده در گلویم
به خاطر آوار شدن آرزوهای مشترکمان
و ... و ... و
متعجبم چرا عشقم به نفرت تبدیل نمی شود
که چرا از یادم نمی روی ای رفته از دست؟!؟
این جمله ام را با همان عشق همیشگی مان بخوان :
یادت باشد
امشب ازت متنفرم.
اما تو باور نکن