تا که بودیم نبودیم کسی

تا که بودیم نبودیم کسی
کشت ما را غم بی همنفسی

تاکه رفتیم همه یار شدند
خفتیم همه بیدار شدند


قدر آیینه بدانیم چون هست
نه در آنوقت که اقبال بشکست …