تو خیابون زیر نور چراغا ساعت از نصف شبم گذشته بود جز منو

تو خیابون زیر نور چراغا ساعت از نصف شبم گذشته بود جز منو تنهاییو پیاده رو خبر از عابر دیگ ای نبود بادی ک درختارو تکون میداد روی سنگ فرشارو برگ پوشونده بود مث هر شب دوباره دلتنگی منو سمت خونتون کشونده بود هنوزم وقتی ک نزدیکت میشم نفسم حبس میشه توی سینه بی هوا زل میزنم ب خونتون اخه کار هر شبه من اینه هنوزم وقتی ک رد میشم ازون کوچه ای ک خاطراتم توشه بی هوا زل میزنم ب خونتون خونه ای ک چراغاش خاموشه یاده اون شبا میوفتادم ک بوی عطرت میومد با بارون شبی ک یخورده سردت شده بود وقتی رد میشدیم از اون خیابون چراغ اتاق تو روشن بود خیلی دیره تو چرا بیداری روی خوش باوری دلواپستم شاید از دوری من بیماری هنوزم وقتی ک نزدیکت میشم نفسم حبس نیشه توی سینه بی هوا زل میزنم ب خونتون اخه کار هر شب من اینه هنوزم وقتی ک رد میشم ازون کوچه ای ک خاطراتم توشه بی هوا زل میزنم ب خونتون خونه ای ک چراغاش خاموشه:)
#mehdi_ahmadvand
R