یاد من باشد فردا دم صبح جور دیگر باشم .. بد نگوی

یاد من باشد فردا دم صبح جور دیگر باشم .. بد نگویم به هوا،  آب ، زمین ... مهربان باشم،  با مردم شهر....و فراموش کنم،  هر چه گذشت...خانه ی دل،  بتکانم ازغم یاد من باشد فردا دم صبح من به بازار محبت بروم .. مهربانی  خودم، عرضه کنم . یک بغل عشق از آنجا بخرم یاد من باشد فردا حتما  به سلامی، دل همسایه ی خود شاد کنم ....بگذرم از سر تقصیر رفیق ،  بنشینم دم در ..چشم بر کوچه بدوزم با شوق تا که شاید برسد همسفری ، ببرد این دل مارا با خود .. و بدانم دیگر قهر هم چیز بدیست ... یاد من باشد فردا حتما !!! که اگر دیر کنم ...، مهلتی نیست مرا ..!