.

.
زمانی که به بن بست رسیدی و دیگه چاره ای نیست،
هرکاری میکنی تا راضی بشه...
براش از پشیمونی ها حرف میزنی...
براش از روزهای باهم بودنتون حرف میزنی تا دلش رو نرم کنی...
از خنده ها و گریه ها... از سختی ها و شیرینی ها... تو هرکاری میکنی تا اون رو دوباره برگردونی.
وقتی موفق شدی تا مدتی میشی آدمِ خوبه قصه،
باهاش تا میکنی و همون میشی که اون میخواد، همونی میشی که بهش قول داده بودی...
اما نمیدونم چرا ما آدم ها انگاری تا چیزی رو از ته دل نخوایم که تغییر بدیم نمیشه...
هرچه قدرم که سعی کنیم خوب باشیم انگاری فقط فیلمی رو بازی کردیم که یک روزی تیتراژِ پایانش جلوی چشمامون خودش رو نشون میده و تموم میشه...
ما دوباره میشیم همون آدمِ سابق.
همون آدمِ فراموشکار...
ما به اصلِ خودمون برمیگردیم...
قسمت سخت اینجاست که تو نمیدونی چه طور باید کنار بیای.
فقط این میاد تو ذهن که
اگر یک بار به بن بست رسیدی بار دوم هم میتونی به بن بست برسی ولی اینبار تنهایی ازش بیرون بیای...
پانیذ_اینروزها