نه توانم به تو پیوستن و نی از تو گسستن

نه توانم به تو پیوستن و نی از تو گسستن
نه ز بندِ تو رهایی؛ نه کنارِ تو نشستن

ای نگاه تو پناهم تو ندانی چه گناهی ست
خانه را پنجره بر مرغک طوفان‌زده بستن