حس آدم ها ، روی پیشانیشان حک نشده . . .

حس آدم ها ، روی پیشانیشان حک نشده . . .
حد تحملشان هم . . .
شاید اتفاقی فرای تحمل، برای من بیفتد و تو حتی نفهمی فرای تحمل یعنی چه؟

توقع خوب بودن در تمام لحظه ها را از کسی نداشته باش . . .
توقع آرام بودن و خوش رفتار بودن . . .
حق اشتباه را به تمام آدم ها بده
حق بد رفتاری، تندی ، و عصبانیت!
حق اشتباهات کوچک ، بزرگ و حتی جبران ناپذیر! 
واقعیت اینگونه است که رفتار آدم ها به مرور اتفاقاتی که برایشان می افتد تغییر میکند . . .
به مرور درد ها و سختی ها و رنج های کوچک و بزرگی که زندگی بهشان تحمیل میکند.
مثلا تو نمیدانی دیروز برای من چگونه بود؟ پریروز ، هفته پیش اصلا . . .
آدم ها به همان اندازه که حق دارند دوست داشته باشند ، به همان اندازه هم اجازه دارند متنفر باشند .
کاش در لحظه ی انفجار آدم ها از غم ، از تمام سختی هایی که شاید به موجب قوی نبودن و تحمل های کَمِشان میکشند، آرام باشیم و باور کنیم که هیچ کدام از آدم های زمین مجبور نیستند قوی و محکم و شکست ناپذیر باشند . . .