از موهایم دلتنگی می چِکَد.....

از موهایم دلتنگی می چِکَد.....
چقدر لبخند به این صورت بدهکارم

از تو لبریز شدم و از خودم سَر رفتم..... هیچ پیاده رویی .... تصویر دونفره از من در خاطرش نیست... این دستها در شب جا ماندند..... و تو اهلِ صبح بودی ..... وقتی باران به ایوان رسید..... تکه ای از من کَنده شد ..... نمیدانم کجا اُفتاد.... دنبالش نمی گردم.... چون, می ترسم چشم هایِ تو باشد.....