خانه آنجاست که دل خوش باشد.

خانه آنجاست که دل خوش باشد.

پنجره ها را بسته ام.

نمی خواهم ذره ای از هوای نفسهایت ، از درزهای خانه هدر رود. نفس می کشم. نفس می کشم و ذرات تو را در ریه هایم ، بو می کشم.

هوای خانه؛ هوای توست. هوای وطن است. هوای مزرعه ها و دشت هاست. هوای دریا ، کوه ، بیشه… حیف است اسراف شود.

چشمهایم را بسته ام.

نمی خواهم پرده ای از قامتت ، از لای پلکهایم هدر شود. تاریکی را لمس می کنم و نگاهت را در پشتِ حافظه ام ، مزه مزه می کنم.
.
.
#خانه