روزگار.....!!! روزگار اما وفا با ما نداشت... طاقت خوشبختی

روزگار.....!!! روزگار اما وفا با ما نداشت... طاقت خوشبختی ما را نداشت پیش پای عشق ما سنگی گذاشت بی گمان از مرگ ما پروا نداشت آخر این قصه هجران بود و بس حسرت و رنج فراوان بود و بس. یار ما را از جدایی غم نبود در غمش مجنون عاشق کم نبود بر سر پیمان خود محکم نبود سهم من از عشق جز ماتم نبود با من دیوانه پیمان ساده بست ساده هم آن عهد و پیمان را شکست بی خبر پیمان یاری را گسست این خبر ناگاه پشتم را شکست آن کبوتر عاقبت از بند رفت. رفت و با دلداری دیگر عهد بست با ک گویم او ک هم خون من است خسم جان و تشنه ی خون من است بخت بد بین وصل او قسمت نشد این گدا مشمول آن رحمت نشد آن طلا حاصل ب این قیمت نشد.. . عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست با چنین تقدیر بد تدبیر نیس.. از غمش با دود و دم هم دم شدم باده نوش غصه ی او من شدم مست و مخمور و خراب از غم شدم ذره ذره آب گشتم کم شدم آخر آتش زد دل دیوانه را سوخت بی پروا پر پروانه را عشق من ..! عشق من..! از من گذشتی خوش گذر بعد از این حتی تو اسمم را نبر خاطراتم را تو بیرون کن ز سر دیشب از کف رفت فردا را نگه آخرین یک بار از من بشو پند بر منو بر روزگارم دل مبند....