مــن از خاطــره جـا مانـدم 

مــن از خاطــره جـا مانـدم 
کـه دور افتــادم از دنیــا

یـه جایــی لای ایــن دفتــر 
مــن افتــادم بـه روی خـاک 

تنــم زخمــی شــد از آن روز
میــان پـای عابــرهـا

دلـم لبــریـز عشــق بــود و
وجــودم پــر از ایــن احســاس

ولـی افـســوس آدم هـا 
شکـســتنـد ایــن دل مــن را

دلـم غمگیــن تــر از قبــل شــد
تنـم خســته تــر از خســته

هــوا ابــری ابــری شــد
دلـم بـارانـی بـارانـی

میــان بــرگه هــای خیــس
تمــام خاطــراتـم رفــت

فـقـط یــک جمــله مانـد بــر جـا
" هـنــوزم عاشــق اســت قلبــم "