من خدایی دارم ،

من خدایی دارم ،
که در این نزدیکی‌ست
نه در آن بالاها
مهربان، خوب، قشنگ، نورانی
گاه‌ گاهی سخنی می گوید
با دل کوچک من
ساده‌تر از سخن ساده من
او مرا می‌فهمد‌
او مرا می‌خواند
او مرا می‌خواهد
او همه درد مرا می‌داند
یاد او ذکر من است
در غم و در شادی
چون به غم می‌نگرم
آن زمان رقص‌کنان می‌خندم
که خدا یار من است
که خدا در همه جا
یاد من است
خدایا دوستت دارم
سپاسگزارم از حضورت
در لحظه لحظه زندگی ام
در همنفسی و هم قدمی