بعضى جنگ ها بيرون از آدم نيستند؛

بعضى جنگ ها بيرون از آدم نيستند؛
درست وسط ذهن شروع مى شوند. جان نَش نابغه اى ست كه ياد مى گيرد بزرگ ترين مسئله زندگی اش نه اعداد، بلكه تشخيص واقعيت از ترس است. فيلم نشان نمى دهد چطور برنده شد، نشان مى دهد چطور دوام آورد. در ميان تمام سردرگمی ها چيزى كه او را سر يا نگه مى دارد نه منطق است ونه درمان معجزه آسا؛ فقط يك نفر كه ماند، حتى وقتى ماندن سخت ترين انتخاب بود. عشق در اين فيلم آرام است، بى سروصدا، اما دقيقاً همان جايى مى ايستد كه ذهن كم مى آورد. موسيقى آرام، مثل فكرهايى كه شبها ولت نمى كنند، آهسته مى آيد و مى ماند. اين فيلم يادآورى مى كند: همه ما يك نبرد نامرئى داريم، و گاهى قوى بودن يعنى ادامه دادن، نه پيروزشدن...
بعضی آدم‌ها، آن‌قدر در دلِ آدم ریشه می‌کنند...
که بعد از رفتنشان هم، هنوز هر اتفاقِ قشنگی که می‌افتد،
دلت اول از همه می‌خواهد به آن‌ها بگوید.

اگر واژه‌ها، امشب شبیه حالِ دلت بودند...
در رواء بمان؛
شاید متنِ بعدی، همان حرفی باشد
که هنوز نتوانسته‌ای به زبان بیاوری...
🕊🖤🌒🕊🕊🕊